“Ik zou het opnieuw doen”

Interview met Toru Suzuki van de "Tokyo Two"

Schrijf een reactie
Nieuwsartikel - 13 augustus, 2009
“Deze zaak is belangrijk voor iedereen die de wereld wil verbeteren.” Aan het woord is Toru Suzuki, die samen met Junichi Sato de "Tokyo 2" (T2) vormt. Ze brachten vorig jaar een schandaal met de verkoop van walvisvlees aan het licht waar de Japanse autoriteiten niet mee opgezet waren, en nu hangt hen een zware straf boven het hoofd. In afwachting van hun proces zijn beide mannen vrij op borgtocht. Greenpeace België kon Toru strikken voor een interview.

"Hoe agressiever je actie voert tegen de walvisvangst, hoe meer de Japanse bevolking jou de rug zal toekeren", weet Toru Suzuki van Greenpeace Japan.

Honderden miljoenen mensen protesteren wereldwijd tegen de walvisvangst, maar Junichi en Toru zijn de enigen die hiervoor 10 jaar gevangenisstraf riskeren. Ze zaten al bijna 30 dagen in voorhechtenis. Gelukkig kunnen ze op veel steun rekenen van mensen en organisaties over de hele wereld. Amnesty International noemde de zaak onrustwekkend, en 250.000 sympathisanten vroegen hun vrijlating. "Zelfs in de cel was ik nooit alleen, omdat ik wist dat er zoveel mensen achter ons staan. Bij deze wil ik iedereen die ons gesteund heeft bedanken vanuit de grond van mijn hart", zegt Toru hierover.   

Het was een doos met walvisvlees, gevuld met karton aldus het opschrift, die de bal aan het rollen bracht. Junichi en Toru infiltreerden in de walvisindustrie en overhandigden in mei 2008 de doos aan de Japanse autoriteiten, als bewijs van grootschalige fraude. Maar in plaats van het schandaal uit te spitten en de tegenstrijdige verklaringen van de ambtenaren uit te vlooien, werden Junichi en Toru opgepakt. Ook het kantoor van Greenpeace Japan kreeg de politie over de vloer en de huizen van enkele werknemers werden doorzocht. Dat allemaal omdat de Japanse overheid, die de walvisvangst subsidieert, de zaak wil toedekken. Er bestaan makkelijkere plaatsen om te werken.

Hoe ben je bij de walviscampagne terechtgekomen?

"In maart 2007, één jaar voor het T2-onderzoek, begon ik bij Greenpeace Japan als vrijwilliger. Het Greenpeaceschip de Esperanza lag toen aangemeerd in de haven Yokohama, maar de autoriteiten lieten geen bezoekers aan boord. Toch gingen we de bemanningsleden begroeten. We werden belaagd door twee boten. Maffiatypes bedreigden ons. 'Als dit het soort mensen zijn waarmee jullie af te rekenen krijgen, dan kan je op mij rekenen', zei ik aan een campaigner. Ik was zoals de doorsnee Japanner: ik had geen besef van hoe de walvisvangst in elkaar zit. Toen ik zag waartegen Greenpeace moet opboksen, wou ik betrokken zijn".

Japan heeft een traditie van walvisvangst. Heeft de campagne daar in de afgelopen jaren vruchten afgeworpen?

"Het is een zware strijd voor ons, dat klopt. In 1989 ging het kantoor in Japan open. Maar er zijn vele jaren nodig om de Japanners te sensibiliseren. Ze schermen nog vaak met onzinnige argumenten als 'er zijn te veel walvissen' of 'ze eten alle vis op'. Sinds het T2-onderzoek hebben we echter zichtbaar vooruitgang geboekt, al ligt de meerderheid van de bevolking er niet van wakker. Walvisvangst is een internationaal probleem, daar hebben mensen in Japan zelf weinig benul van. De persconferentie naar aanleiding van het T2-onderzoek bracht daar verandering in. Toen ging enkele dagen lang alle mediabelangstelling naar ons. We hadden die mensen in de walvisindustrie op stang gejaagd. Ook politici bleken betrokken, waardoor de zaak in de doofpot belandde. Toch hebben we de betrokkenen bij de Japanse walvisjacht in de hoek geduwd, zodat ze verplicht waren te liegen. Dat is volgens mij onze grootste verwezenlijking".     

Jullie krijgen de steun van experts, organisaties en sympathisanten wereldwijd. Waarom zwicht Japan niet voor deze internationale druk?

"De Japanse regering laat zich niet door andere landen de les spellen. Dat is historisch zo gegroeid. Zeker wat de walvisvangst betreft, wil Japan een eigen koers varen. De rest van de wereld raakt steeds meer geglobaliseerd, met Engels als gemeenschappelijke taal en het internet als medium bij uitstek. Japan daarentegen blijft gefocust op binnenlandse kwesties. Hoe agressiever je hier actie voert tegen de walvisvangt, hoe meer de Japanse bevolking jou de rug zal toekeren. De activisten van Sea Shepherd worden hier bijvoorbeeld gezien als terroristen. Hun acties werken averechts. Greenpeace lijdt onder dat imago, want wij willen wel een constructieve oplossing voor het probleem".

Was je je goed bewust van de risico's die zo'n undercoveroperatie? Had je zo'n sterke reactie van de Japanse autoriteiten verwacht?

"Wat we deden door een doos met walvisvlees mee te nemen, was een 'toekomstig misdrijf' verhinderen. Het vlees zou immers op de zwarte markt belanden. Als het over drugs of wapens zou gaan, lijkt het risico veel groter. Maar het ging hier over walvisvlees. Dat de overheid betrokken partij is, maakt natuurlijk een verschil. Op voorhand vreesde ik geen optreden van de autoriteiten, nee. We hebben echter veel geleerd uit de reacties van de overheid en we zijn ons meer bewust van de gevaren".

Als je toen wist wat je nu weet, zou je het opnieuw doen?

"Ja, maar ik zou het anders aanpakken. We hebben nu veel bijgeleerd over de werking van het Japanse gerecht, en over wie er allemaal achter de walvisjacht zit. Misschien hebben we een inschattingsfout gemaakt en wisten we te weinig over het probleem".

Wanneer kennen we het vonnis van het proces?

"Eerder dit jaar zijn de rechtszaken in de aanloop van het proces afgerond. Het eigenlijke proces zou dan in februari volgend jaar van start gaan en kan tot mei duren. Het voelt alsof ik begon aan de 800 meter sprint, maar dat geleidelijk aan duidelijk wordt dat ik een volledige marathon moet uitlopen. Een lange lijdensweg dus. Het goede nieuws is wel dat we onderweg veel informatie vinden die zeer nuttig kan zijn bij onze campagne tegen de walvisjacht".

Op welke manier kunnen mensen jullie steunen en de afloop van het proces te beïnvloeden?   

"De vele activiteiten van Greenpeace en de internationale gemeenschap om druk uit te oefenen hebben gewerkt. Dat moeten jullie blijven doen. Wie echt een einde wil maken aan de walvisjacht, moet het probleem doorgronden. Wij hebben veel documenten op onze site staan, maar natuurlijk heeft niet iedereen de tijd om zich er in te verdiepen. Daarnaast overstijgt ons proces het probleem van de walvisjacht. Het gaat over het recht een organisatie te zijn, over de vrije meningsuiting. Ook experts in mensenrechten overal ter wereld hebben zich erover uitgesproken, denk maar aan de Gentse professor Dirk Voorhoof. Deze zaak is belangrijk voor de toekomst van ngo's en voor alle mensen die de wereld willen verbeteren. Daarom moet de internationale gemeenschap de druk op de ketel houden".

Onderwerpen
Geen reacties Reageren

Schrijf een reactie 

Je moet aangemeld zijn om een reactie te publiceren.